Rosyjskie polimery znad Bałtyku

0

Nad brzegiem Bałtyku powstaje trzecia wielka rosyjska inwestycja w branży polimerów po Tobolsku i Amurze. W porcie Ust-Ługa, nad Zatoką Fińską, powstaje rosyjski klaster gazowo-chemiczny.

Projekt ma już długą historię, zaczynał bowiem w 2004 roku, jeszcze przed decyzją o budowie pierwszej nitki Nord Stream. Miał wtedy powstać we współpracy z Kanadyjczykami, którzy (uwaga!) mieli z niego importować LNG do Kanady. Petro-Canada podpisała memorandum z Gazpromem, a dostawy miały płynąć do terminalu regazyfikacyjnego w prowincji Quebec. Po amerykańskiej rewolucji łupkowej projekt w 2008 roku zarzucono, a Kanada zamiast importerem ma być eksporterem i planuje budowę terminali dla eksportu gazu skroplonego.

Pomysł na bałtyckie skraplanie wrócił w 2015 roku, gdy strategiczne partnerstwo z Gazpromem nawiązał brytyjsko-holenderski gigant naftowy Shell. Projekt nazwano Baltic LNG (Балтийский СПГ). Głównym wkładem Shella była własna technologia skraplania gazu, cenna, jednak bez większych sukcesów na rynku. Dominują na nim bowiem instalacje amerykańskiego potentata technologicznego Air Products (prawie 3/4 rynku), zaś drugą znaczącą technologię (22% rynku) oferuje Conoco. Jednak obie firmy są dla Rosji technologicznym „gorącym kartoflem”. Przykład chińskiego technologicznego potentata Huawei, chłostanego sankcjami przez prezydenta Trumpa, pokazuje, że technologie stały się narzędziem walki między mocarstwami. Zaawansowany sprzęt do wydobycia i przeróbki nafty i gazu jest przecież od lat objęty sankcjami i amerykańskie firmy nie mogą ich oferować w Rosji.

W 2019 r. Shell wyszedł z projektu, nie zgadzając się na rozszerzenie o kompleks chemiczny. Gazprom zaplanował bowiem prawie 3-krotnie większe instalacje, i nie tylko do produkcji LNG. Rosyjski gigant gazowy sięga już bowiem do głębszych zasobów gazu w rejonie Nadym-Pur-Taz. Pod eksploatowanymi bardzo płytko położonymi złożami (1100-1700 m) są i głębsze: Wałanżynskie (1700-3200) i Aczimowskie (4000 metrów). W tych głębszych złożach 11 procent wydobycia stanowi już kondensat gazowy. Gaz w nich nie jest już tak „suchy” jak we wcześniej zagospodarowanych złożach. Więc z tego regionu, z rurociągowego węzła gazowego Nowyj-Urengoj przez stacje Uchta i Griazowiec, popłynie do Ust-Ługi nad Bałtykiem 45 miliardów m3 gazu rocznie. To ponad 3 tysiące kilometrów (polski odcinek Jamału to 684 km). Rosja to rozległy kraj.

Ust-Ługa to dzisiaj ogromny, choć niedawno powstały morski węzeł logistyczny położony 110 kilometrów od Petersburga (ale w Okręgu Leningradzkim, gdyż dla regionu zachowano nazwę z czasów ZSRR). Dla lokalizacji projektu chemicznego to miejsce na brzegu Bałtyku ma dużą zaletę: do Zatoki Fińskiej dochodzi tak infrastruktura gazowa Nord Stream (Wyborg, po drugiej stronie zatoki, przy granicy fińskiej), jak i Nord Stream 2. Niedaleko jest też instalacja LNG „Portowaja”, w której Gazprom skrapla małe ilości gazu dla potrzeb Kaliningradu i rynków lokalnych (także Litwy). Wszystko to blisko wielkiego rynku europejskiego, z dużymi potrzebami tak energetycznymi jak i chemicznymi. Problem zamarzania portu (40 dni w roku) rozwiązuje się dzięki lodołamaczom i to znacznie łatwiej niż w arktycznych regionach Rosji.

Cykl technologiczny obróbki 45 miliardów m3 gazu jest prosty: najpierw oczyszczenie wsadu z metanolu i CO2, osuszenie gazu, rozdzielenie etanu i innych gazów kondensatu, które są oczyszczane i separowane. Z tego procesu uzyskuje się 18 miliardów m3 gazu ziemnego, idącego do systemu i 20 miliardów m3 – kierowane do skroplenia i eksportu jako LNG. Będzie się jego tutaj produkować 13 mln ton rocznie. Poza tym uzyskuje się 3,8 miliona ton etanu, do tego C3+ – 1,7 mln ton propanu i 0,7 mln ton butanu oraz C5+ – 0,2 mln ton pentanów i heksanów.

Struktura instalacji separacji i skraplania gazu ziemnego (źródło: www.baltlng.ru)

Etan ma zostać przerobiony na instalacjach RusGazDobyczi na miejscu: poprzez pirolizę do 3,1 mln ton etylenu, dalej przez polimeryzację uzyskane zostaną 3 miliony ton polietylenu. Wszystkie produkty obsługiwane są przez park magazynowy i zintegrowany system logistyczny: morsko-kolejowo-drogowy. Powstaje więc potężny węzeł gazowo-chemiczny: od dostaw gazu ziemnego i kondensatu, przez port odprawiający gazowce ze skroplonym gazem oraz statki do transportu etanu czy też kontenerowe wysyłki portowe polipropylenu.

Instalacja polietylenu (źródło: www.baltlng.ru)

Instalacje miały ruszyć w 2023 (pierwsza część), a druga w 2024 roku. Budować kompleks będą Chińczycy (CNCECС), a inwestycja ma kosztować ponad 13 miliardów dolarów. Zlecenie na konstrukcję instalacji skraplania gazu wręczono niemieckiej grupie Linde. Operatorem całego systemu będzie RusChimAlians (РусХимАльянс) – wspólne przedsięwzięcie właścicieli projektu – Gazprom i RusGazDobycza („РусГазДобыча”).

Zgodnie z rosyjską strategią „importozamieszczenija”, która nabrała rozpędu po nałożeniu na Rosję sankcji w 2014 roku, przedsięwzięcie będzie wykonywane przy maksymalnym udziale krajowych technologii, produktów i myśli naukowej. NiPiGaz (z rosyjskiej grupy chemicznej Sibur) wykonał już prace inżynieryjno-projektowe, w dalszej części będzie nadzorować EPC. Podobnie jak na podobnej instalacji Gazpromu na Amurze, pracującej na rurociągu „Siła Syberii„, dostarczającym gaz do Chin. „Udomowienie” obejmuje także finansowanie, które zabezpieczą rosyjskie banki, głównie państwowy WEB.

Dzisiaj w Ust-Łudze rozpoczęto budowę potężnego rosyjskiego kompleksu gazowo-chemicznego.LNG i polimery z 45 miliardów…

Opublikowany przez Szczesniak.pl Piątek, 21 maja 2021

Przedsięwzięcia w Rosji często robi się w tzw. PPP (Partnerstwo Państwowo-Prywatne) w którym tutaj bierze udział Gazprom i Artiom Oboleński, kiedyś partner Arkadija Rottenberga, którego firmy budowały dla Gazpromu rurociągu a ostatnio – most Kierczeński z Rosji na Krym. Jednak ten jest objęty amerykańskimi sankcjami, więc utrudnia to realizację tak potężnego i międzynarodowego projektu.

21 maja 2021 r. uroczyście rozpoczęto budowę. Polimery popłyną szerokim strumieniem do europejskich konsumentów.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here