My umiemy pracować z Rosjanami - mówi MOL

Polska próbuje na wszelkie sposoby uzyskać dostęp do źródeł surowców ze Wschodu. Tymczasem MOL potrafi pozyskiwać złoża roponośne, w tym nawet na tak trudnym obecnie rynku jak rosyjski. W czym tkwi tajemnica waszego sukcesu?

- Wiele jest tego powodów. Jednym z nich jest to, że MOL jako taki od dawna działa na rynku rosyjskim. PKN dopiero teraz stara się wejść w ogóle w wydobycie i rynek. Dotąd nie zajmował się poszukiwaniem i eksploracją. Od 1938 roku wydobywamy ropę na Węgrzech, dzięki czemu zyskaliśmy niezbędne doświadczenie. Mamy szkoły kształcące specjalistów, w tych szkołach są specjaliści, którzy kształcili się też w Rosji. Stąd wiele osobistych powiązań węgiersko-rosyjskich. Wszystko zależy od wzajemnych stosunków z rosyjskim partnerem. Staramy się je utrzymywać w dobrym stanie.

Głównie dzięki posiadaniu części wydobywczej akcje MOL-a są znacznie wyżej wyceniane niż walory polskiego PKN Orlen, który tej części nie posiada i jest głównie firmą przetwarzającą i sprzedającą ropę. Ta różnica to prawie 10 mld zł, gdyż kapitalizacja węgierskiej spółki to prawie 38 mld zł, podczas gdy PKN około 21 mld zł.

Czyli PKN-owi właśnie brakuje dobrych relacji z Rosją?

- Nie mówię, czego brakuje Orlenowi. Wyjaśniam, co jest naszą silną stroną.

Spółka jest notowana na giełdach w Budapeszcie i Warszawie. Grupa MOL to największa firma na Węgrzech i jedną z czołowych firm w Europie Środkowej. Obok PKN Orlen i austriackiego OMV należy do trójki największych firm paliwowych tego regionu. Głównym przedmiotem działalności MOL-a jest poszukiwanie i wydobycie ropy naftowej i gazu, rafinacja ropy naftowej oraz sprzedaż hurtowa i detaliczna produktów rafineryjnych. W skład grupy wchodzą m.in. węgierska spółka TVK, słowacki koncern paliwowy Slovnaft oraz austriacka spółka zajmująca się handlem detalicznym i hurtowym paliw Roth. Partnerem strategicznym MOL-a jest też chorwacka INA.

W ubiegłym roku pozyskaliście kilka roponośnych działek w Rosji. Jak będzie wyglądać ten rok pod tym względem?

- Nie zakończyliśmy jeszcze naszych inwestycji w Rosji. Choć niestety nie wszystko nam się udaje. Staramy się osiągnąć jak najwięcej, jednak przegraliśmy jeden duży przetarg - zakup firmy Udmurtnieft. Wygrało konsorcjum chińskie.

Rosyjscy eksporterzy ropy mówią, że chcą zmniejszyć tzw. dyferencjał Ural-Brent (różnica pomiędzy tańszą ropą rosyjską a droższą arabską). Czy do tego dojdzie?

- Rozumiem te chęci, ja też chciałbym sprzedawać drożej swoje produkty. Jednak dyferencjał Ural-Brent to regulacja samego rynku. Nikt nie jest w stanie decydować, ile on będzie wynosił, nawet duzi gracze. Rozbieżność w cenie obu gatunków wynika głównie z różnicy ich jakości. Aby przerabiać kwaśną ropę typu Ural, potrzeba specjalnych droższych instalacji rafineryjnych, żeby uzyskać produkty o tej samej jakości co w przypadku ropy słodkiej. O tym, jaki jest dyferencjał, decyduje m.in. to ile jest jej na rynku, jaka jest liczba rafinerii, które mogą przetwarzać ten rodzaj ropy oraz jakie marże rafineryjne jest w stanie zaakceptować rynek. Żaden pojedynczy gracz nie może narzucać wysokości dyferencjału. MOL poczynił niezbędne inwestycje na początku lat 90. I teraz czerpiemy z nich korzyści.

Czyli nie uda się im szybko zmniejszyć dyferencjału na swoją korzyść?

- Myślę, że im się nie uda. Rosyjscy gracze śledzą na bieżąco sytuację na rynku ropy i zdają sobie sprawę, że jeśli ropa Brent będzie tańsza niż Ural, to nikt nie kupi tego ostatniego typu surowca.