- Przy okazji konfliktu Rosji z Ukrainą wraca dyskusja o dywersyfikacji rynku paliw. Ile jest prawdy w tym, że aby dostać za pięć lat gaz z innych źródeł niż dotychczasowe, Polska powinna już podpisać stosowne umowy?
- To prawda, ale nasi politycy od piętnastu lat tylko o tym gadają, ale niczego nie robią, więc i nic z tego nie wychodzi. Sytuacja jest nawet gorsza niż kilka lat temu, bo produkcja krajowa i stan magazynów się zmniejszyły. Nie można jednocześnie mieć monopolu PGNiG i wolnego rynku, który sam się zdywersyfikuje. Nasi politycy na razie wybrali monopol.
To zestawienie faktów jasno wskazuje, dlaczego 1/4 gazu ne płynie do Polski. Zła diagnoza, nie licząca się z faktami, jest matką złych decyzji. Polska diagnoza zagrożeń zamiast poprawiać naszą sytuację - pogarsza ją. Może kiedyś zaczniemy myśleć i rozumnie wnioskować, a nie wciąż ponosić się emocjami, które przesłaniają świat. Oczywiście może mówić i pisać co zechcemy. Nie zmieni to jednak faktów. 
Warto zajrzeć do obowiązującej strategii dla przemysłu gazowego i stwierdzić, że zwiększenie przesyłu gazu z Rosji nie jest naszym priorytetem. Ostatnio potwierdził to Premier Tusk: strategiczna jest dywersyfikacja. Będziemy więc dalej trudzić się z mało realnymi pomysłami, walczyć o interesy innych, a zapominać o własnych.
Polska twardo (prezydent Kaczyński) lub miękko (rząd) opowiadała się po stronie ukraińskiej. Było to postępowanie znacząco inne niż Unii Europejskiej, traktującej konflikt jako handlowy i nie angażującej się w wediacje i spory między Rosją a Ukrainą. 
Gaz jeszcze nie płynie do Europy i Ukrainy. Ale spróbujmy z tych strzępów wiadomości ocenić, kto wygrał, kto przegrał. Proponuję potraktować to jako szkic i przymiarki do podsumowań i materiał do dyskusji. 
W nocy z piątku na sobotę (16/17 stycznia) po obradach moskiewskiego "szczytu gazowego" negocjacje między premierami Rosji i Ukrainy zakończyły się porozumieniem (
Żeby odetchnąć na chwilę od Ukrainy i gazu proponuję odpowiedź na pytanie: jakie czynniki działają na polskiej giełdzie? Żeby było jaśniej, trzeba przyjrzeć się dzisiejszym wydarzeniom, związanym z Orlenem. Jednemu w mediach i jednemu na giełdzie. 
Dzisiaj głównym dostawcą energii, gazu ziemnego i ropy naftowej do Polski, jest Rosja. I na tym polega pewien problem, ponieważ Polska nie negocjuje z Rosją, chociaż z tej strony idą realne zagrożenia braku dostaw lub bardzo drogich dostaw ropy czy gazu. Polska tworzy alianse czy próbuje się skojarzyć z innymi państwami, które są bardzo antyrosyjskie, takie właśnie jak Gruzja. I tutaj rzeczywiście jest pewne niebezpieczeństwo, ponieważ my nie mając realnej żadnej alternatywy i będąc bardzo dzisiaj uzależnieni od Rosji, prowadzimy politykę dość antyrosyjską.
Jedno zachwianie i mamy kryzys?
Gazprom poinformował, że Naftogaz Ukrainy nie spłacił długów za rok 2008 i nie osiągnięto porozumienia w sprawie kontraktu na rok 2009. W związku z tym Gazprom nie ma podstaw do dostarczania gazu dla Ukrainy. O godzinie 10 czasu rosyjskiego (07 GMT) Gazprom zmniejszył przesył gazu na Ukrainę (90 - 110 mln m3/d wg różnych źródeł) – całkowicie zaprzestając dostaw. Gaz przez Ukrainę jest wciąż dostarczany dla państw Europy zachodniej. 