Rosjanie są w sytuacji przewagi negocjacyjnej w dostawach gazu, wobec której nie mamy żadnych alternatywnych możliwości technicznych. Doskonale o tym wiedzą, a na dodatek sytuacja między Polską a Rosją jest tak zła (grożą nam wycelowane w siebie rakiety), że Rosji nic nie powstrzymuje przed postawieniem nas pod ścianą i podwyższeniem ceny o kolejne x procent.
Bezpieczeństwo musi kosztować! - mówią nam politycy wszystkich opcji. Pytanie czy to mają też być koszty nieudolności politycznej i negocjacyjnej? I to tak wysokie? Starając się uczulić polską opinię publiczną na ten właśnie temat, od trzech lat mówię już o przypadku negocjacji gazowych 2006 roku między RosUkrEnergo i Gazpromem z jednej strony, a PGNiG z drugiej.
Dzisiaj prasa przynosi nowe rewelacje na temat katarskiego gazu. Otóż 
Podpisanie przez PGNiG wstępnej (nie wiążącej) umowy z handlową spółką Qatargas Operating Company Ltd. zmusza do zastanowienia się nad znaczeniem i możliwymi skutkami takiego ruchu.
Redaktor Tomasz Furman napisał 14 kwietnia w 
